Gülmek, insanların hayatta kaybetmekten korktuğu bir şeydir. O yüzden insanların gülmeye de ağlamaya da ihtiyacı var. Gülmek mutlu olmak değildir. Mutluluktan tamamen farklıdır. Çünkü gülmenin yeri ve zamanı yok. Sen hangi zamanda hangi olaya güleceğini bilemezsin. En tuhaf şeye bile gülebilirsin. Geçici bir eğlence yaşayabilirsin. Lakin güldüğün o an, mutlu olduğun anlamına gelmiyor. Gülmek, mutluluğun habercisi anlamına gelmiyor.
Mutluluk insanın içinde beslediği bir duygudur. Mutluluk gülmek gibi kısa süren bir unsur değildir. Biz insanlar gülmek için mutlu olmayı beklersek bırakın gülmeyi, tebessüm bile edemeyiz. O yüzden hayatla barışık yaşamalıyız. Mutlu olmamız, hayat bakış açımıza bağlıdır.
Hayatta küçük şeylerden zevk almayı bilirsek, daha büyük mutluluklar ardından bizi bulacaktır. Zaten küçük şeylerden mutlu olmayan kişi gerçek mutluluğu yakalayamayacak kişilerdir. Birçok şeyi isteyip farklı yöntemlerle ele geçirmek mutluluk değildir. Mutluluk; düşünme uygulama, uyguladığı şeyi hayatının bir parçası yapıp kişiliğine aktarmaktır. Güldüğümüzde kendimizi çok mutlu hissedebiliriz, sevinçten havalara uçabiliriz. Lakin güldükten sonra ağlayabileceğimizi de bilmeliyiz. O zaman gerçekten mutlu olmadığını hissedersin. Oysa yaptığımız ve mutlu olup olmadığımıza karar veremediğimiz bu durum bir oyundur. Belki de kendimizi kandırdığımız bir mutluluk oyunu. Bu mutluluk oyunundan kurtulmak için, gerçekten gülmek için mutlu olmayı beklememeliyiz. Ama mutlu olmak için hayattaki beklentilerimizi, hayata bakış açımızı değiştirmeliyiz.
